Sessizliğin, insanları anlatmaya daha çok sevk ettiğini çok yıllar önce öğrenmişti. Onun erdemi hiç konuşmadan konuşturmak, hiç anlatmadan anlattırmaktı.
Kendisi için bir şeylerin bittiğini, bir tek cümlenin insanın bütün hayatını değiştirdiğini bilmiyordu; her zaman olduğu gibi, kaderi değiştirilen insan, kaderin değiştiği ânı görememişti.