Hepimizin kendi içinde yaşayabileceği bir dünya vardır, yani bizi “biz” yapan şeylerden kendimiz sorumluyuz. Kendi ruhlarımızda olan bitenlerle ilgilenmek zorundayız, sınırlar ise ilgilenmek zorunda olduğumuz şeyin ne olduğunu tanımlamamıza yardımcı olur. Bunları bilmiyorsak veya yanlış öğrenmişsek, çok büyük acı çekeriz.
Hiçbir şey, her şeyi unutabilmenin verdiği huzurdan değerli olamaz.
Her şeyi unutabilir miyiz bilmiyorum. Ama her gün okuduğumuz haberlere, duyduğumuz haberlere, bizzat şahit olduğumuz sevgiden, huzurdan uzak bir arada yaşamaya engel teşkil eden konuşmalara, sözlere; hepimizin birbirimize ağır geldiği, kimsenin bir başkası için çabalamak istemediği bu dönemlere inat her zaman güzel günler göreceğimize inanıyorum. Ne demiş Nazım;
Güzel günler göreceğiz çocuklar, motorları maviliklere süreceğiz.
O mavi ki yüreğimizi ferahlatacak. O günler ki bu günleri unutturacak.
Umut her daim..