Deniz
@Denys
#Neobeat
#per aspera ad astra
Şu anda okuduğu kitap
Bencillik ve kendini sevme aynı olmak bir yana birbirinin zıttıdır. Bencil kişi kendini çok fazla değil çok az sever, hatta kendisinden nefret eder. Üretici olmamasının bir belirtisi olan bu, kendinden hoşlanmama ve kendine ilgi göstermeme onu boş ve huzursuz kılar. Böyle bir kişi mutsuzdur ve kendisine bilinç dışı engeller koyarak, ulaşamadığı doygunlukları öfkeyle yaşamdan kopartıp almaya çabalar. Görünüşte kendisiyle fazla ilgilenmektedir, fakat aslında bu gerçek kimliğine ilgi göstermedeki beceriksizliğinin üstünü örtmek ve gidermek için yapılan başarısız deneylerdir. Freud, bencil kişinin sevgiyi başkalarından alıp kendine yönlendirdiği için narsist olduğunu söylemiştir. Bencil kişilerin başkalarını sevemedikleri bir gerçektir. Fakat onlar kendilerini de sevme yetisinden yoksundurlar.
Reklam
''Hayatımın en mutlu anıymış bilmiyordum.''
Hayatımda okuduğum en güzel iki aşk romanından biri bu kitap. Füsun ve Kemal'in aşkı o kadar etkilemişti ki beni kitabın içinde Kemal'in gezdiği tüm müzeleri kendim gezmeye başladım. Baktığım her şeye aşkla bakmak aşkla görmek istedim. Şu an bahsederken bile içimde o kadar büyük bir duygu yoğunluğu oluşuyor ki gözlerim doluyor. Bir yazarın okuyucuya bu denli yoğun duygular hissettirebilmesi çok çok büyük bir başarı. Okumanızı tavsiye ediyorum çok yoğun duygularla
Konu bakımından etkileyici bir yapıt olmasına rağmen yazarın noktalama işaretinden habersiz şekilde sayfanın başından sonuna doğru tüm cümleleri virgülle birleştirmiş olması okunmayı epey bir zorlaştırıyor. Körlüğün bulaşıcı olmasının ne kadar zor ve hayata ayak uydurmakta imkansız bir durum olduğunu gayet güzel anlatmış. Size tavsiyem bu kitabı covid-19 döneminde okumayın. Yeterince distopik bir ortamda yaşarken kitabın içerisinde tekrar distopik olaylar yaşamak kötü hissettirebilir.
Bir ada hikayesi dörtlüsü, savaşlardan, kırımlardan, sürgünlerden, arta kalan insanların Yunanistan'a gönderilen Rumların boşalttığı bir adada yeni bir yaşam kurma çabalarını konu alır. Umut dörtlemenin baş kahramanıdır.
Karıncanın su içtiği, beklemenin ve sabrın romanıdır. Savaştan dönmeyen yakınlarını bekleyen kadınların, yurduna dönmeyi bekleyen sürgünlerin, denizi bekleyen balıkçıların, aşkı bekleyen yüreklerin sonsuz bir sabırla hayata duydukları inanç, adanın doğasına, insanlarına duyulan sevgiyle aydınlanır.
Değer yaratan insan, tam anlamıyla sayıklayan varlıktır; bir şeyin var olduğu inancından mustariptir, oysa nefesini tutması yeterlidir: Her şey durur. Heyecanlarını askıya alsa artık hiçbir şey titremez olur. Kaprislerini ortadan kaldırsa: Her şey soluklaşır. Gerçeklik aşırılıklarımızın, ölçüsüzlüklerimizin ve dengesizliklerimizin bir eseridir. Çarpıntılarımızı frenleyebildiğimizde: Dünyanın akışı yavaşlar. Ateşliliğimiz olmasa, mekan buz tutar. Zaman bile, birazcık zihin açıklığıyla çırılçıplak ortaya çıkacak o dekoratif evreni doğurduğu için arzularımız akmaktadır.
Reklam