İçine bir söz düşen insan bozuluyordu, kırılıyordu, kinleniyordu,bir şey işiten hemen kendinden dışarı çıkıyor, biz bozuk yuva görünce oraya hücum eden karınca gibi bozgunculuğa koşuyordu, azıcık övülse gerneşiyor, azıcık geri düşse güceniyordu. Belki süt bile daha dayanıklıydı.