İnsan -dedi- ağaçlar, otlar, çiçekler gibi
Her bahar yeniden başlasaydı sevmeye
Ne güzel olurdu değil mi?
İyi ki hatıralar bir yere gitmiyor...
Biz onlara tutunarak unutuyoruz ölümü
Biz onlara tutunarak dünyaya inanıyoruz
Biz onlara tutunarak yalnızlığı seviyoruz.
Demek ki insan derdini sevebilir, derdinin kendine derman olduğunu anladığı vakit. dedi, Sonra “Kim inkâr edebilir ki, bir çok derdin insana derman olduğunu?” Belki de Behram Beyin dediği gibi “Bunca acı
dert hepsi insanın olgunlaşması için birer süreçtir."