Hep hastalıklı oluşum ve çocukluğumdan bu yana gördüğüm aşırı nazlı bakım yüzünden insanların gözlerinin içine bakamayacak kadar çekingendim; ama artık tek bir sözün etkisi altındaydım: "Kuvvetli ol!"
Ama o anda kolunun tatlı, beklenmedik varlığından başka bir şey hissetmiyordum; bu duygu kolundan benimkine akmış ve sonunda bütün vücudumu sarmış gibiydi. Onunla beraber dünyanın öbür ucuna kadar böyle gidebileceğimi hissetmiştim.
İyice düşünüldüğünde, tatlı bir öpüşün ortasında bile, acının gölgesinin geçip gittiği alnında, önceden tadılmış ölüm acısının izini bırakmış olması gerekirmiş gibi geliyordu.