Həyatdan gileyli görünən adam,
Yaşayır ömrünü cəfa içində.
Dərdinə, sərinə bürünən adam,
Baxır ki, zalıma səfa içində.
Ruhu bədənindən bölünən adam,
Gecələr fikirdən heç də yatammır.
Vicdanı aşkarda bilinən adam,
Ədalət axtarır amma tapammır.
Nifrəti qəlbindən silinən adam,
Sevgisi elədir qədərdən artıq.
Eşqindən ürəyi dəlinən adam,
Görür ki, məhəbbət olubdu satdıq.
Təzədən sevməyə ərinən adam,
İnanmaz bir daha sevgi hissinə.
Yolunda uğruna ölünən adam,
Nə uyar şeytana, nə də nəfsinə.
Əziz Qənbərov