Səməd İmran
@Detective15
Kitab sevər müəllim.
Ədəbiyyat müəllimi
Azərbaycan dili və Ədəbiyyat
Bakı
Bakı, 30 Mayıs 1990
59 okur puanıHaziran 2023 tarihinde katıldı
Reklam
Hara tələsdin ?Hayata Dair
Ömrümü xərcləyib, aparan zaman,
Məniydim gücündən səadət uman.
Susmasın dərdimə ağlasın kaman,
Elə bil dağıydın qara tələsdin.
De mənim gəncliyim hara tələsdin ?
Qocalmaq hissləri mənimlə pəsdir,
Cəfadan yığdığım xatirə bəsdir.
Saatın əqrəbi qorxulu səsdir,
Keçib uşaqlıqdan bura tələsdin.
De mənin gəncliyim hara tələsdin ?
Xeyir danışmasa, qorx ki, şər dinə,
Həyatın qiyməti yoxdur mərdinə.
Çətindir dayanmaq sevgi dərdinə,
Ürəyi aldadıb yara tələsdin.
De mənim gəncliyim hara tələsdin ?
Günəşdən doymayıb, küləyə düşdün,
Hər dəfə sınanıb ələyə düşdün.
Qurulmuş min cürə tələyə düşdün,
Balıqtək üzərək tora tələsdin.
De mənim gəncliyim hara tələsdin ?
Hər keçən saniyə öyrədir məni,
Kasıblıq qüdrəti dözümdür yəni.
Bəlkə də tamahdır aldadır səni,
Yoxluqdan qaçaraq vara tələsdin.
De mənim gəncliyim hara tələsdin ?
Onunla keçilən xoş saatlarımŞiir
Yuxusuz gözlədim hövsələm çatıb,
Gözümü yummağı birtəhər etdim.
Uzun qış gecəsi nəhayət yatıb,
Anidən dərin bir yuxuya getdim.
Görürdüm gedirəm çəmənlik üstə,
Yeridim, yeridim qarşıma çıxdı.
Çox zərif, çox incə, boyuysa bəstə,
Göz-gözə gələndə dondu, karıxdı.
Can alan gözləri can verir mənə,
Baxıram, doymuram saf baxışından.
Qaçırdır gözünü, tez baxır yenə,
Gülərək nur verir üz naxışından.
Yanına çatanda gözlədim biraz,
İstədim əlinə toxunsun əlim.
Bilirdim tutarsam etməz etiraz.
Ovucu dəyməyi öylə bir həlim.
Əl-ələ tutaraq xeyli yer gəzib,
Dayandıq zirvədə dənizə sarı.
Birlikdə səmada buludlar sezib,
Tapmışıq səadət, həmdə xoş yarı.
Mən belə hüzurda heykəl olardım,
Yetər ki, xoş anım keçib, getməsin.
Bu qızla əbədi, daim qalardım,
Bircə ayrılığın vaxtı gəlməsin.
Reklam