Ilayda Altintas

“Ne yapmak istediğini bilmiyorsan, ne yapmak istediğini düşün!” demeye çalıştım kendime uzun yıllar boyunca. Böylece ihtimalleri eleyerek bir ideal, bir amaç bulabilirdim. Hatta hayatın ne anlama geldiğini bulur, sözlüklere geçmesini sağlardım.
Sayfa 162·Kitabı okuyor
Reklam
Yıllar önce, okuduğum kitaplardaki, seyrettiğim filmlerdeki yalnız insanlara özenirdim hep. Yalnızlara. Konuşacak kimsesi olmayanlara. Sonra hayat beni buralara getirdi. Tabii ayaklarımın azımsanamayacak yardımıyla. Ve artık o roman karakterlerinden biri oldum.
Sayfa 152·Kitabı okuyor
İçimde büyük bir nefret var. Herkese yetecek kadar. Üçüncü Dünya Savaşı’nı çıkaracak kadar! Bunları yazacak kadar… Nereye kadar? Ölene kadar!..
Sayfa 150·Kitabı okuyor
“Hiç düşündün mü Kinyas, hayatın bir rüya olabileceği ihtimalini?” diye sormuştu. Ben düşünmüştüm. Her şeyi. Anlamıştım rüya olmadığını. Rüya olamayacak kadar olağanüstü bir hayatın olduğunu görmüştüm.
Sayfa 143·Kitabı okuyor
Neye içeceğimizi bilemeyecek kadar insanlıktan çıkmıştık. Sağlığa? Şerefe? Dostluğa? Hayata?
Sayfa 140·Kitabı okuyor
Reklam