Ilayda Altintas
@Detevlin
Ankara Üniversitesi DTCF
Öğrenci
Ankara
15 Ağustos
890 okur puanı
Şubat 2019 tarihinde katıldı
Ama dürüst olmak gerekirse onlardan korkuyorum. Onlara karşı asla kazanamazmışım gibi geliyor. Bu yüzden onlarla mücadeleye girmiyorum bile.
Bilmiyorum, belki de bir gariplik vardır bende…
Sayfa 7
O an aptal gibi hissetti, ağlamak istedi Marianne. Ne kadar steril bir hayatı var şimdi, içinde hiçbir güzellik yok.
Sayfa 196
Ben, Kinyas dünyaya düşünmeye geldim. Her şeyi hayal etmeye geldim. Çektiğim ve çektirdiğim bütün acılar beni havada tutan balonu şişirmeye yarıyor. Ben hiçbir şey bilmiyor ve hissetmiyorum. Sadece hayalimde yaşıyorum dünyayı.
Ama garip bir sessizlik var. Okyanusun sesi yok. Aylardır, belki de yıllardır bir saatin saniyeleri gibi duyduğum ve gece gündüz sürekli orada olduğunu bildiğim okyanusun sesi yok. Yerimden kalkıp okyanusun hala orada olup olmadığına bakmak istiyorum ama çok yorulmuşum. “Eğer kolumda saniyelerinin fazlasıyla ses çıkardığı bir saat taşısaydım onu da belli bir zaman sonra duymazdım.” diyorum kendime. “Korkulacak bir şey yok. Dalgalar bir yere gitmedi.” Okyanus buharlaşmadı! Sadece kulaklarım alışmış şarkısına. Biraz dinlenmem yeter yeniden duymam için köpüklü suyun ıslığını…