Herkes yaşamın asıl anlamının bir plan izlemek olduğuna inanıyor. Bu planın kendi planları mı olduğu yoksa bir başkası için mi yapıldığını asla sorgulamıyor. Deneyimler, anılar, diğer insanların fikirlerini ve daha birçok şeyi topluyorlar ve bu belki de başa çıkabileceklerinden çok daha fazla oluyor. Ve işte bu nedenle hayallerini unutuyorlar.