Bir insan ayağını veya gözünü kaybettiginde neyi kaybettigini bilir ama benliğini kaybederse bunu bilemez. Çünkü bunu bilecek bir “ben” artik ortalarda yoktur.
Mesela hüzün, kendi başına müthiş bir deryadır. Hüzünlenemeyen insan gelişmemiş bir insandır. Kendinden kopukluğunun, içindeki öze olan özlemin farkında değildir.