Lan rojovacılar. PKK lılar. Amerika sattı sizi hadi anladık onu da İsrail den de medet umacak mısınız harbiden he? Ulan insan biraz utanır lan. Oturmadığınız kucak kalmadı. Benim çok Kürt arkadaşım var ama hepsi devletine bağlı. Bu coğrafyada Türkiye ye rağmen bi şey yapılamayacağını dünya alem ABD bile anladı siz hala anlamadınız. En çok Türkiye yle anlaşmanız gerek ama hala kim Türkiye ye düşmansa onunla berabersiniz. Dünyayı okuyamıyorsunuz. Hala da ısrar ediyorsunuz. O zaman söyleyim ben size ayn el arab ta düşecek kamışlı da düşecek sincar da düşecek Erbil de
Arkadaşlar gerçekten çok sıkıldım ya, bir grup ne okuduğunu anlamayan kesim kitabı yerden yere gömdü durdu; geri kalanı saçma sapan eleştirilerle prim yaptı, peki ya ben? Ben asla sözümü esirgemem,
Çerx û sema digeriya li dor porê te
kûrahiyek
avek
xewnerojek
û li şûna simbilên min bîranînên kitanî.
Dünya ve ay dönerdi saçlarının etrafında
Bir uçurum
Bir deniz
Bir rüya
Bıyıklarımın değdiği yerde en güzel anılar.
" Aslında o kadar önemli biri olmadığımız ortaya çıktığında neden üzülüyoruz ki? Bunu temel bir aydinlanma hali olarak ele alabilsek daha iyi olmaz mı? Sonuçta inanmak dediğimiz şey insanın içinde başlattığı bir eylemdir. Ve güzelliğe aşka inanmak kadar ayrılığa da inanmak hazır olmak gerekir. Yani her güzelliğin sonunda bir kopuş, ayrılık pusuda bekler. Madem öyle başımıza gelen bu gibi tatsızlıklara bizi kendi bilinmeyenlerimizle yüzleştiren hayırlı felâketler gözüyle bakmamız gerekmez mi?