Dicle
@Dicle62
Çoğunlukla okur bazen yazar ama genelde siler..
62|Dersim|
Üniversite
104 okur puanı
Aralık 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
"Körlük" aslında asla aklıma gelmezdi gerçek manada körlüğün anlatılması. Başlar başlamaz da yanıldım zaten. Özeliikle de coronavirüsün ardından bu kitabı okumak daha iyi oldu. En azından bazı konularda tercübe kazanmış-tık. Okuduğumda o kadar etkilendim ki kendimin de her an kör olabileceğini düşünüp durdum. Hakikaten gözlerimi kapatıp açtım ısrarla. Bittiğinde ise derin bir oh! çektim. Görmek her şey aslında, görmemek de öyle. Hayat akıyor her türlü. Zaman da öyle. Tavsiye ederim herkese
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
İnsan nedir,, kitapta okuduğum bütün konuşmalarda da anladım ki insan tamamen yanılgıdır. Kendimize çok anlam yüklememeye çalışasak da her türlü kendimize çıkıyor bütün yollar. Hep kendimizi düşünüyoruz, bencilleşiyoruz, asla da farkına varmıyoruz. İnsan nedir mi? İnsan kendi anlamını bilemeyendir dersek doğru. Şahane bir kitaptı. Hem felsefi hem de psikoloji yönüyle.
Hasan Ali Toptaş'ın kitaplığımdaki ikinci kitabı..
Güldiyar'ın uzun hüzün dolu hayat hikayesi ile karşımızda yazar. Aslında sadece Güldiyar'ın değil bütün yalnızlığa ve çaresizliğe itilmiş kadınların hikayesi dersek daha doğru olur. Bütün müsibetlerin bir çatı altında toplandığı sancılı bir yaşam anlatılan. Sonunda ne olacak diye diye de bitirdim zaten. Hakikaten bu "son" muydu yoksa hiçbir şey başlamamış mıydı diye düşünmedim değil. Çok akıcı, etkileyici bir kitaptı. Herkese tavsiye ederim.
Demirtaş'ı siyaset adamı olmak dışında; bir edebiyatçı, hukukçu, yoldaş, eş, baba olarak da düşünün.. Her şeyin üstünde de "iyi bir insan" olarak düşünüyorum ben. Devran devirden gelir. Her hikaye de bir devirdir. Yazarımız yine bütün yalın diliyle, dinginliğiyle ve etkileyiciliğiyle en çok da "bizden" oluşuyla karşımızda..Çok üzen hikayeler de oldu, güldüren hikayeler de. Herkesin ağrısı kendine değil diyor Demirtaş. Birimizin ağrısı hepimize...
Kitaba adını veren ilk öyküyü okuduğumda çok beğenmiş-tim. Daha sonra öykülerden mi zevk alamadım yoksa gereksiz hevese mi kapıldım anlamadım. İlk öyküden sonra bir karmaşa yaşadığımı söylemek isterim. Bilemedim yani,
