Birçoğumuz yoksulluğu kesintisiz bir trajedi olarak tahayyül ederiz heralde. Oysa yeryüzünün yoksulları kendi dünyaları içinde neşeli ve hatta mutludurlar bir bakıma.
Dakiklik konusunu kafaya fazla takmamak lazım. Çünkü o zaman geçtiğiniz dolambaçlı yollarda gördüklerinizi, öğrendiklerinizi, tanıştığınız insanları ıskalar, sadece sinir sistemi iflas etmiş bir Avrupalıya dönüşürsünüz.