Günlerden Ağustos aylardan ayrılık
Ağustos böcekleri suskun gece ölüm gibi sessiz
Bir ihtiyarın bedeni gibi ruhsuz
Bir şafak vakti var yine ayrılık gözler dolu
Ardından yakılan ağıtlarla uğurlarız onu
Gözlerimden çıkmaz onun ruhsuz bedeni
Eski anılarla karıştı gamı, derdi, kederi
Bir dost idi bırakıp gitti beni
Beni bırakıp gidecekmisin dedikten sonra
Ben çekildim köşeme yağmurlu bir ağustos akşamı
Eylül bakarken kapıdan eser rüzgarı deli
Gözlerim nemli toprak kokusunda anarım seni..