Bence bu, kalbin kendi kendisine karşı müdafasıdır. Sevgilide kaybolmamak için nefret sebepleri arar bulamazsa yaratır. Işte böyle, kendi kendini aldattığını anlayınca da utanır ve ona daha çok bağlanır. Kendi yalanlarını affetmeyen kalbin verdiği ceza.
Bir dostun sıcaklığına
Öylesine
Yaslamak istiyorum ki başımı
Ya omuzunu uzat sevgilim
Ya da telleri kopuk
Bir kemanı
Kanadının altına sığınacak
Bir kuş arayan
Eskimiş saçak gibiyim sensiz
Ya da bütün balinaların
Kıyıya vurup
İntihar ettiği
Bir deniz