Dilek Özsarı
@Dileks_page
Şu anda okuduğu kitap
Bir çocuğun sevmesi ne büyük, ne kapsayıcı bir şeymiş, ne eli bolmuş. Hiç takilmazmis hayatın tiri viri engellerine. Bahanesi, şartı şurtu, hesabı kitabı yokmuş. En çok bunu hatırladım. Mavi beni sevdikçe ben kendimi daha çok sevdim. Çocuk gibi sevdim. Annemi sever gibi sevdim kendimi. Annem beni sever gibi sevdim. Yatistim, avundum.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Hepimiz başkanlarının onayına ve ilgisine ihtiyaç duyuyoruz, ama çoğu zaman onların da aynı ihtiyacı yaşadiklarini, dolayısıyla onlara neler yaşattığımızı pek düşünmüyoruz.
Çünkü hayat, ayrıntı olarak bakmaya sartlandirildigimiz için göz ardı ettiğimiz yerlerde aslında.
“Başkaları tarafından asagilanabimesi için insanın önce kendini asagilamasi gerekir”
İnsan “kelimeler” ile düşünür. Kaç kelimesi varsa iletişimini o kelimelerle sürdürür. Kaç kelimesi varsa o kadarıyla sever, problemi çözmeye çalışır, kavga eder, yaşar, ölür. Kelimeler ise okuduklarımızın bize hediyesidir. Pek çok kez kelime sayısının azlığından yeterince düşünemiyor, çözüm bulamıyoruz. Bu hayattaki ödevlerimizden biri kelimelerimizi hatta güzel kelimelerimizi çoğaltmak bana kalırsa.
