Yunuslar onu görünce yürekten candan gülüyorlardı. Hayvan güler mi, gülmek ağlamak insanlara mahsustur. Vay ahmak insanoğlu vay, asıl güllmeyi unutan insanlardır. Şu dünyada dostu, arkadaşı olmayan bir sıcak elin tadına, bir bakışın güzelliğine artık bundan son- ra varamayan, varamayacak olan da insandı. Umutsuz olan, nankör olan insandır. Dünyanın güzelliğini yadsıyan artık salt yaşamanın tadına varamayan insandır. altında yaşadığı göğü, üstünde gezdiği toprağı, akan suları göremeyen insandır. Görkemli doğa ortasında görmeden dolaşan, bakarkör olan insandır. Yunuslar, balıklar, kuşlar, kurtlar, tilkiler, ne pahasına olur- sa olsun, hem de börtü böcekler bu dünyanın tadını çıkarırlar. "Hayvan olmak bu çağda insan olmaktan daha mutluluk tur." dedi Selim balıkçı