Ah canım Dorian!
Her okuduğumda farklı duygular yaşıyorum. Üzerine derin düşünceler yapılması gereken bir kitap. Başlarda ana karakterimiz Dorian'ın ve yakın arkadaşı ressam Basil'in birbiriyle ilişkileri anlatılıyor. Romanın ilerleyen bölümlerinde Basilin arkadaşı Henry ile tanışıyoruz ve roman asıl gücünü Henry'nin metaforlarından alıyor. Bana göre Basil karakteri insanın iyi yanını; Henry karakteri insanın haz aldığı zevkleri, karşı koyamadığı hisleri; Dorian karakteri ise insanın nefsini temsil ediyor. Yazar bu çatışmayı ustaca anlatmış. Bireyin kendi ile hesaplaşmasını anlatan çok güzel bir eser.
"Düşünüyorum da aşk sözcüğünü de biraz eksik buluyorum şu senlen ben arasındaki ilişkiye. Daha büyük, daha sağlam bu bizimki. Aşk onun içinde sadece bir kısım galiba."