Diyar Koyuncu
@Dioar
7 Mart
28 okur puanı
Aralık 2023 tarihinde katıldı
Böyle bir dünyaya gelme seçimim olsa koşarak hayıra basardım ama seçim hakkımız olmadığı için yapacak bir şey de yok :D
Kendime kısa bir not🙃
Hayatımızdan herkes gelip geçebilir yalnız her zaman kendi benliğimizle baş başa kalırız. Bundan dolayı ona iyi bak yani kendini çok sev. 💗
Kendimi her zaman sev Diyar.
“Sevgi, her şeyin başlangıcıdır.” derim her zaman. En güçlü bağ anne sevgisidir. Sonrasındaysa “aşk” gelir. Benim için sadece bi yanılsamadan ibaret olsa da..
Aileme, sevdiklerime karşı hep sevgi dolu olmuşumdur ama kalbimin bir kısmı hep bu sevgiden mahrum kalmıştır. Bunu fark etmem zaman aldı zaten genelde de hissetmem o soğukluğu. Bazı dönemler oldu sanki bir yabancıyı sevsem, o da beni sevse oradaki boşluğu kapatabilecek sanmıştım.
Ama şunu öğrendim ki o “boşluk” dediğim kısmım, aslında bana özel bir yer. Beni güçlendiren kısım orası. Orayı olduğu gibi sevmeye başladım.
Aslında bütünümle kendimi sevmeyi öğrendim. Evet, yeni öğreniyorum ama ne derler geç olsun, güç olmasın :D
HEM DAHA 19 OLDUM NERESİ GEÇ SAYILIR
Artık üzücü durumları olağan karşılamaya çalışıyorum. Bu eskiden her şeyi kafasına takan küçük Diyar’ı çok rahatlatıyor. Bazen çok değer verdiğim birisi, bana karşı hiç beklediğim bir şeyi yaptığında - kalbimin kırılma sesini sadece ben duyuyorum- yine de olabilir demeye alışıyorum artık.
Çünkü Heraklitos’un da dediği gibi “Değişmeyen tek şey, değişimdir.”
İnsanların duyguları, düşünceleri değişir. Mesela onun seni sevdiğine inanmaktan da öte “bilsen” bile belki ertesi gün belki artık onun için bir “sen”bile kalmayabilirsin. Onun hayatından bi anda puff olup gidebilirsin yani.
İşte bu olasılıklar içinde yaşamak da ipin üzerindeymiş gibi hissettiriyor. Sevdiğini kaybetme korkusu ve benzeri..
Ama aslında birisi hayatına tesadüfen girmişse aslında bu
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kitabin dili o kadar akışkandı ki... Yusuf'un yaşadıkları, acılarını bir bir yutup sapsağlam durması ama içinde halen küçük yaşta anne babasını kaybeden kimsesiz bir çocuğun olması... Yusuf'u gerçekten çok sevdim kitapta. Kitapta belli belirsiz var olan Kübra'nın, aslında içinde ne fırtınalar kopsa da sessiz sedasız çıkıp gitmesi de bir şeyleri yarım bırakılmış hissiyatı verdi. Ayrıca kitabın sonu öyle bitmemeliydi ya... genel olarak okurken çok keyif aldım, bunca zamandır nasıl okumamışsam! :D
yusuf çok haklı
"Hocanın bildiği birisinin işine yarasa, kendi işine yarardı. Sen bile okudun bildin de ne oldu sanki? Benim babam bir şeycikler bilmezdi ama evinde sözü senden çok geçerdi." dedi ve usulca, mahrem tavırla ilave etti " Şu Şahinde anam sabahacak encek gibi dırlanır durur da bir yolunu bulup onu bile susturamazsın; ne edeyim ben senin okumanı!?"
