"Friedrich Nietzsche'nin “asketik ideal” adını verdiği kavrama çok yaklaştırmaktadır. Böyle bir görüşte filozof hayatın sadece bir seyircisi olur. Hayatın böyle bir seyircisi haline gelen insan, kendisini harekete geçiren, ilgisini çeken şeylerden uzaklaşır. Böyle bir bilgelik anlayışı. İnsanın dünyaya yabancı kalmasına, etkinliğe düşman olmasına neden olur ve bu şekilde de insan. Tutkularından, canlılarından ve hayatın gösterdiği gerginliklerden soyutlanır."