Yaraların var, yaralarım var
Paramparça olmuş anılarımızın
Hepsini de taşıyoruz sırtımızda
Belki paylaşırsak birbirimizle anıları
İyileşir açık yaralarımız
Belki de buluruz bu sayede
Geri dönüş yolunu Atlantis’e
-Broken Memories by Deray-
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Kitabı tavsiye üzerine okudum ve sindirmesi zor olduğu için bayağı uzun sürdü okumam fakar pişman mıyım? Tabii ki hayır.
Okurken durup dakikalarca düşündüğünüz anlar oluyor anca bu sayede farklı bakış açıları dan bakmayı öğreniyoruz. Bir de bazı noktalar insanlara fazla ters düşebilir ancak gerçekler...
Her insanın okuması gerek diye düşünüyorum.
"Hiçbir şey hisssemeyen insanlar nasıl ağlar?"
Kapakta yazan bu cümleden ötürü olsa gerek aldıktan sonra sürekli erteledim kitabı okumayı. Sonunda okuyabildiğimde ise bazı gerçekler çok sert çarptı yüzüme.
Ana karakterimiz aleksitimi hastası olan bir çocuk ve bundan dolayı duyguları hissedemiyor, hissedemediği için de çeşitli etiketlerle yaftalanıyor ve buna üzülemiyor bile...
İnsanların çocuğa olan davranışları ve çocuğun bir şeyleri anlamak için 'normal' insanlardan daha çok çabalaması beni utandırdı desem yalan olmaz sanırım. Çünkü günümüzde etrafımızdaki insanları sadece gördüğümüzle yargılamaya, görsek bile görmezden gelmeye o kadar alıştık ki ne olduğumuzu unuttuk. Bizlere unuttuğumuz şeyi hatırlatıyor kitap, hayatı başka bir perspektiften gösteriyor. Aslında tek perspektif de sayılmaz çünkü ana karakterimiz diğer karakterleri anlamaya çalıştıkça biz de başka birini anlamaya çalışırken farklı şekilde düşünüyor sayılırız. Kitapta 'normal' insanlara yapılan göndermelerle kendimizi fazla duygusuz ya da cesur gösterme çabasının yanlış olduğu açıkça anlatılıyor. Ayrıca bir şeyin önemini de çok güzel vurguluyor; sevginin.
Yazım dili çok süslü olmamakla beraber gayet akıcı, tek oturuşta bitirilebilecek bir kitap.
Anneler ve babalar, çocuklarından çok şey isterler. Bunlar gerçekleşmeyince de sıradanlığı isterler. Bunun temel bir öğe olduğunu düşünürler. Gelgelelim sıradanlık, aslında gerçekleştirmesi en zor olan niteliklerden biridir.