Unutma ki bireyler her zaman fikirlerden daha kuvvetlidir. Benliğini koruduğu, iradesine sadık kaldığı sürece. İnsanın sadece insan olduğunu ve öyle kalmak istediğini yürekten bilmesi ve buna inanması gerekir. İşte o zaman binlerce insanı ayakta uyutmak, hislerini uyuşturmak için söylenen ve yazılan tüm sözler; vatan, vatan için görev, kahramanlık, cesaret gibi kelimeler, hepsi kan kokan, pis şeyler olarak gelir kulağa. Bana doğruyu söyle. Vatanın mı önemli canın mı? Bir eyaleti, o çok sevdiğin resimlerini yaptığın elinden çok mu seviyorsun? Kendi içimizdeki, düşüncelerimizle, kendi ellerimizle inşa ettiğimiz, vicdan denen o görünmez adalet dışında başka bir adaletin varlığına ve doğruluğuna inanıyor musun?
Biliyorum ki bu dünyayı bir daha hiç göremeyeceğim gün gelecek ve hayat, gözlerime son perdesini çekerek sessizlik içinde ayrılacak.
Fakat hâlâ yıldızlar geceleri bakışacaklar, sabah, eskisi gibi doğacak ve saatler, neş'e ve ıztırap saçarak deniz dalgaları gibi kabaracak.