B.Hazal
@Distopyaseven
54 okur puanı
Ekim 2018 tarihinde katıldı
Asya
Şimdi bu profili ifşa ediyorum, neden?..
Yorum diye yazdığı iğrenç cümleleri okuyunca sizde anlayacaksınız ki klasik okuyup akıllandığını sanan, Wattpad kitaplarına söven ve hatta öldürmeyi düşünen psikopatın kendisidir... Her kitap bir emektir ve hiç bir yazar hiç bir kitap bunu haketmez...
B.Hazal
İşin kötüsü şu ki bence Asya haklı. Evet çok ağır eleştiriyor ama ben şimdiye kadar gerçekten iyi bir kitabı eleştirdiğini görmedim. Eleştirdiği kitapların hepsinin cidden elle tutulur bir yanı yok. Bence en iyisini yapıyor çünkü o kalitesiz kitapların altında gereksiz övgü cümleleri ve yüksek puanlar var birinin acı gerçeği söylesi sizi bu kadar rahatsız etmemeli. En azından biri söylüyor.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
C
, bir kitabı yarım bıraktı%54 (350/646 syf.)
B.Hazal
Sanırım sen de kaliteli distopyalardan hoşlanıyorsun bir kital tavsiyesinde bulunabilir miyim?
Yavanlık nedir? Yavanlık budur.
Uzun zamandır beklediğim bir kitaptı aslında. Ama tam olarak beklediğimi bulduğumu söyleyemem. Öncelikle ben Açlık Oyunları üçlemesinin sonrasını anlatan bir kitap bekliyordum. Bu kitap, serinin ilk üç kitabı boyunca nefret ettiğimiz Başkan Snow üzerine kurulu bir hikayeye sahip. Yani aslında baştan sona gayet ilgisizce okudum kitabı. Zerre umurumda değildi açıkçası Snow'un nasıl kötü birine dönüştüğü. Seriye dair hiçbir dinamiği yoktu kitabın. Hepsinden öte bence gereğinden fazla kalın bir kitaptı. Anlatım bir hayli düzdü. Yani öyle altını çizecek cümle aramamak lazım distopyalarda ama işte bayrağı arşa diken çok fazla kitap okuduktan sonra beklentileri değişiyor insanın. Bana çok yavan, heyecansız ve 15 yaş altı kitlesine ya da youtube kullanıcılarına geek malzemesi vermek üzerine yazılmış gibi hissettirdi.
Açlık Oyunları serisi aslında biraz feminist duruş, biraz da başkaldırı altmetni içerir. Bu kitap serinin bu şekildeki altyapısını olduğu gibi çöpe atmış. Olumlu yazabileceğim şey, öyle kafanızı yormadan dümdüz okuyabileceğiniz bir kitap. Üzerine düşünmeniz, sindirmeniz gereken bir kısmı yok -tabi bu olumlu bir şey mi o da tartışılır- düz bir kitap.
Ne diyeyim bu kadın bu kalemle dünya çapında bestseller olabiliyorsa gerçekten dünyadaki okuyucu kitlesinin kalitesi çok düşmüş.
C isimli okura yanıt verildi
B.Hazal
Ben yazarın nedem bu kadar tuttuğuna bu kitapla çok şaşırdım. Bir bestseller yazar bu kadar edebiyattan kopuk olmamalı. Kitapta altını çizebileceğim bir tane cümle yok. Çok kötü bu yönden
14 Şubat Özgürlük Bayramı Kutlu Olsun
Eveeet 14 Şubat geride kaldı. Yalnızlar rıhtımını andıran bir Kadıköy barında bira üstü teklerimi atarken aldığım sayısız tanışma teklifini sigaramın dumanını üflercesine reddedişimle gurur duyuyorum. Sevgililik köleliktir demişti dizelerini sevdiğim bir adam. Bu yüzden ben her 14 Şubat'ta özgürlüğümü kutlarım. Beyler üzgünüm ama yalnız ölmekten korkmuyorum yani your princess is in another castle baby ;)
B.Hazal
Delisin sen kızım ya :)
Bazı kitaplar iyi ki varlar...
Bana distopya dışında bir şeyler okutabilen çok az yazar var. Onlardan biri de keşfedilmemiş bir hazine olduğunu düşündüğüm Oktay Volkan Alkaya. İlk kitabı bir distopyaydı zaten bu şekilde tanıştım kalemiyle ve kesinlikle yerli distopyanın ilk ve güzel örneğiydi. Sonrasında farklı türlerde yazdı. Bu kitabı da bana aslında uzak bir tür ancak o kadar güzel bir kitap ki bayılarak okumamak elde değil. Öncelikle kitabın ne kadar dolu dolu olduğundan bahsetmek istiyorum:
-Hayvan sevgisi
-Hayvanlara uygulanan şiddet
-Kadına karşı şiddet
-Toplumsal sorunlar
-Ekonomik sorunlar
-İşsizlik
-Vefasızlık
-Psikolog Hasta ilişkileri...
ve benim için belki de en can alıcı yeri DMD hastalarının, ailelerinin karşılaştığı korkunç son. Benim kuzenim DMD'den öldüğünde henüz o 12 ben 13 yaşımızdaydık. Kardeş gibi büyüdüğüm biri gözlerimin önünde kaybolup gitti. Ve bütün karamsarlığım bütün travmalarım, distopyalara olan merakımın temelinde de işte aslında bu olayla başladı. Yazar beni öyle can evimden vurdu ki... Kitapta 3 tane ana karakter var aslında biri psikolog bir anne, diğeri psikolojik sorunları olan bir genç ve bir de kedi. Psikolog anne, çocuğunu DMD yüzünden kaybetmiş ve kaosa sürüklenmiş. DMD yüzünden ölen Cem, bana kuzenimi o kadar anımsattı ki... Yazar ya gerçekten DMD ile yüzleşen bir aileyi çok yakından gözlemlemiş ya da bizzat yaşamış bilmiyorum. Tüm sorunları, tüm sıkıntıları, ailelerin neler hissettiğini hissedebileceğini... Her şeyi yazmış. Kitabın o kısımları beni resmen bıçakla doğrar gibi doğradı.
Bunun dışında muhteşem bir edebi bir dil var kitapta. Basit ama çok zevice kurgulanmış bir öykü var. Kitaptan alıntı yapmaya elim gitmedi çünkü hala daha kuzenimin ölümü gözlerimin önüne geliyor. Sanki yazar yıllar önce bizi tanıyormuş ve bizi uzaktan gözlemlemiş gibi
Asya isimli okura yanıt verildi
B.Hazal
Ne yazık ki öyle aynı kitapta olduğu gibi şeyler yaşadı teyzem. Doktor doktor dolaştı bir çaresi vardır diye :( çok korkunç bir hastalık