‘Belki bu iyi gelir!’ diyordum. Elbette birinden biri iyi gelecek ve ben de etrafimdakilerr benzeyecektim. Muhakkak benzemeliydim benzemezsem yasamak cok guctu.
Ben bu fiziksel dünyaya herkesi benim doğru olduğunu düşündüğüm doğruların peşinden sürüklemek için gelmedim. Uyumu ve benzerliği güçlendirmek için de gelmedim çünkü benzerlikte ve uyumda, yaratıcılığı teşvik eden çeşitliliğin olmadığını bilecek kadar bilgeyim. Uyumu getirmeye odaklanarak süregelen bir yaratıcılığa değil bir sona işaret ettiğimi biliyorum.
“Peki biz şimdi neyiz? İstisnasız hepimiz bilim,gelişme,mantık,buluş,idealler,arzular,liberalizm,akıl yürütme,tecrübe ve daha pek çok konuda lisenin hazırlık sınıfında oturan insanlarız! Başkalarının akıllarıyla böbürlenmekten hoşnutuz,öyle kalmışız!