Yaşamımı değiştirecek bir şeyler yapmak, çok çalışıp işimde ilerlemek, yazı yazmak, hatta sevişmek için gerekli irade gücünü bulamıyorum kendimde. Bana ne oldu bilmiyorum. Yaşama istencimin iflasıyla ilk kez karşılaşıyorum.
Uyuduklarında önce birine sonra öbürüne, ağızlarına huniyi koyarak tuzruhunu boşaltacaktım, böylece sonumuz gelecek ve hepimiz mutlu olacaktık, kimseye bir kötülüğümüz dokunmuyordu ve kimse bizi sevmiyordu.