Sonat A.
@Dmitri
60 okur puanı
Mart 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Değersizleştirilmiş Bir HayatModern Klasikler
Kitabı bitirdiğimde ilk aklıma gelen Jude'un hayatının değersiz olmadığıydı. Olsa olsa toplum tarafından değersizleştirilmiş değerli bir hayattı. Her ne kadar kitap üniversitede tanışan dört arkadaşın hayatı şeklinde konulaştırılsa da aslında Jude ve Jude'un hayatına temas eden insanlar olarak okumak daha makul diye düşünüyorum.
Öncelikle drama sevmiyorsanız bu kitap sizi mutlu etmeyecektir. İşler iyiye gidiyor dediğiniz bir anda bile aniden dramatik bir son size merhaba diyecek olabilir. Bunun ayırdında olarak okunması gereken bir kitap.
+ + + BUNDAN SONRASI KEYİF KAÇIRICI ALINTI İÇERİYOR OLABİLİR. + + +
Kitaba tam puan vermemek için iki sebebim var: Birincisi, kitap boyu Tanrı anlatıcı yani üçüncü bir göz olarak anlatılırken arada sırada giren birinci ağız (Harold) anlatımını okuyucunun kafasını karıştırıyor. Harold'ın gözünden bu olaylara şahit olduysak diğer kısımlarda neden Harold'un fikirlerini duyamadık?
İkinci olarak, Caleb denen snop adam Jude'u eşek sudan gelinceye kadar döverken buna Jude'u çok seven arkadaşları ve üvey babası nasıl tepki vermez? Ben kitabı okurken Caleb'in adresini bulup tokat manyağı yapmak istedim. Şu an herkes senin gibi barbar mı diyebilirsiniz ama bence fazla medenilik de barbarlara gün doğuruyor. Neyse, o kısmı hayatın normal akışına uygun bulmadım. (En azından JB'nin kulağına üfürüp onun kendince bu olayı çözmesi beklenebilirdi.)
Yazar, bir insanın kendine fiziksel zarar vermesi, kendini cezalandırması gibi zor anlaşılacak bir eylemi okuyucuyu tatmin edecek ölçüde güzel açıklamış. Zaten bu denli olmasa da çoğumuz kendimizi belli eylemlerle cezalandırabiliyoruz zaman zaman. Bu her zaman fiziksel olmuyor tabii.
+ + + + + + + + KEYİF KAÇIRICI ALINTILAR BİTTİ + + + + + + + + + + +
Kitabın göz korkutucu bir uzunluğu var ama anladığım
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Genelin aksine çok olumlu ifadeler söyleyemeyeceğim bir roman. Yazarın bilgi birikimine veya romancılığına katiyen sözüm olamaz ki zaten yazınsal bir kusur bulmak mümkün değil. Fakat kurguda ve hikayede derin boşluklar var maalesef ki. 1200 sayfa okuyup okuyup nereye bağlandığını bilmediğiniz bir kurgu sizi bekliyor bu kitapta. Özellikle dördüncü kitap -suçlar ile ilgili olan kısım- bir sabır testi gibi. Sonuna kadar okuyup hikaye ortasında bir yerde aniden kesiliyor hissine kapılacaksınız. Kim bilir belki de gerçekten de yarısında kaldık ve henüz ortaya çıkmayan bir altıncı kitap daha vardır. Keşke yazarın vasiyetine uyulup kitaplar ayrı ayrı basılsaymış. Yazarın ustalığını çok beğendiğim için 
Vahşi Hafiyeler kitabını da okuyabilirim ama bu kitabını kimseye tavsiye edemem. 1200 sayfa okuduğum bir kitapta daha toparlanmış bir son beklerdim. 1200 sayfa daha olsa toparlanmayacak hissini değil.
Vahşi Hafiyeler kitabını da okuyabilirim ama bu kitabını kimseye tavsiye edemem. 1200 sayfa okuduğum bir kitapta daha toparlanmış bir son beklerdim. 1200 sayfa daha olsa toparlanmayacak hissini değil.
Propaganda olarak çiğ, edebî olarak sağlamRoman
Yazar Amor Towles, sehpası bile altından yapılmış, çarlık Rusyasında halk açlıktan ölürken Avrupa'da 200 yıllık şarap tadımı yapan kontun, ev hapsi almasına empati yapacağımız varsayımı ile yazmış kitabı fakat bende uyandırdığı duygu maalesef ki acıma değildi. Büyük ölçüde tek mekanda geçen kitabı sıkıcılıktan kurtarıp iyi harmanlanmış bir öykü ile karşımıza çıksa da kitabın arka planında hep "Çarlık Rusya iyiydi, Sovyet Rusya'da her şey bozuldu" propagandası gözümüze gözümüze sokuluyor. Bu da, en azından beni, yeterince irrite etti. Towles kusura bakmasın, aristokrasi güzellemesi yapacak kadar aklımı yitirmedim. Okurken dizisinin çekileceği haberini okumama da şaşırmadım. Böyle bir net propagandayı ABD sinema endüstrisi kesinlikle kaçırmaz. Yine de salt edebi kıymet olarak ele alırsak; çağdaş edebiyatın olağanca gösterişinden uzak, klasikleşecek bir kitap.
+++ YAZILANLAR KIYISINDAN KÖŞESİNDEN SPOILER OLABİLİR +++
Herkesten önce ölmesi gereken bir adamın herkesin ölümünü gördüğü bir drama hikayesi. Öyle ki kitabın en az üç-dört noktasında gözleri doluyor insanın. Çok iddialı cümleler kurmadan yüreğine işliyor yazar bir kırsaldan doğan acıyı.
Kitabın alt metinlerinde kapitalizmden komünal hayata geçisin de sancılarını çekiyoruz. Güçlünün ve zenginin zülmü, aynı zalimlerin çöküşüne de tanık oluyoruz. Son dönemlerde okuduğum kitaplar içinde rahatlıkla beni en etkileyeni diyebilirim. Yazarın diğer kitaplarını da okumak için şimdiden sipariş listesi bile oluşturdum.
Umudumuzu yitirirsek nasıl yaşardık?
Yıllar önce bir kütüphanede yarım gözle okuyup çok beğendiğim bir kitaptı. Hatta daha sonra çok sevdiğim birine okuması için önerdiğim ve güzel geri dönüş aldığım için de bende ayrı bir yeri vardır bu kitabın. Şimdi kütüphaneme eklemek için aldığımda ister istemez tekrar elime aldım okumaya.
İçinde bulunduğum psikolojik yıpranmadan mıdır nedir bilmiyorum, bu sefer farklı duygulara sürükledi beni. Sanırım ben de tıpkı Tony Webster gibi hayatım akıp giderken anlayamama ve fark edememe hastalığından mustaribim. Bir takım tercihler yapıyoruz veya bazı tercihlere sürükleniyoruz ve gün sonunda yalnız ve düşünceli buluyoruz kendimizi. Terk edilme yara açıyor, öfke dolmayı da seçebiliyoruz kabuğumuza çekilmeyi de. Ve ne yaparsak yapalım elimizde pişmanlık ve boşluk hissi.
Bazen Adrian da oldum bu hikayede. Ve sanırım en sonunda olacağım da O.
Boş bir günü olan için sabahtan akşama kadar bile okunup bitirilebilecek bir kitap. Tek bir sayfasında sıkılma ihtimaliniz bulunmuyor. Okuyun, okutturun.
