Daima dünyadan kaçacağım, ama bir manastıra değil.Ya da her akıntının toprakta yolunu bulduğu yere değil, kendimi bulmaya, kendimi unutmaya koşacağım.
Søren Kierkegaard
Sen istiyorsun ki,kucağında yaşadığın dünya hep aynı kalsın,havan aynı,suyun aynı,dekorun aynı...Bu mümkün mü?Mümkün değil,çünkü hayatın kanunu değişmek.Zaten zindanında yeni pencereler açılmazsa boğulmaz mısın?
Neden yalnızlık bizi ürkütüyor?Ürkütüyor,çünkü sonsuzluğun başlangıcı gibi geliyor bize ve sonsuzluğun karşısında kendimizi kolumuz kanadımız kırık ve bomboş hissediyoruz,öldükten sonra da yaşamak için tanıklar istiyoruz...