Esra
@Dobbyes
79 okur puanı
Mart 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Roman, Behala şehrinin çöplüğünde yaşayan üç sokak çocuğu Raphael, Gardo ve Sıçan’ın, çöpler arasında buldukları gizemli bir çantanın ardından gelişen olayları konu edinmektedir.
Eser, yoksulluk, toplumsal adaletsizlik, yolsuzluk ve çocuk işçiliği gibi temaları çocuk kahramanların bakış açısından ele almaktadır. Anlatımın farklı karakterlerin perspektifinden ilerlemesi, olaylara çok yönlü bir bakış kazandırmakta ve metnin inandırıcılığını artırmaktadır.
Dil ve üslup açısından sade ve akıcı bir anlatıma sahiptir. Hızlı kurgusu ve sürükleyici olay örgüsü sayesinde okuyucunun dikkatini başından sonuna dek canlı tutmayı başarmaktadır. Bununla birlikte, romanın temel amacı yalnızca bir macera sunmak değil; toplumsal sorunlara dikkat çekerek okuyucuda farkındalık oluşturmaktır.
Çöplük, hem genç okuyuculara hem de yetişkinlere hitap eden, eğitici ve düşündürücü bir eserdir. Toplumsal gerçekliği edebi bir kurgu içerisinde başarılı biçimde yansıttığı için edebiyat derslerinde de değerlendirilmekte ve tartışılmaktadır.
Reklam
Hamlet, sadece bir intikam hikâyesi değil; insanın kendi zihniyle verdiği savaşın da hikâyesi. Babasının ölümünün ardından büyük bir yas yaşayan Hamlet, bir gece babasının hayaletiyle karşılaşır ve onun bir cinayete kurban gittiğini öğrenir. Gerçeği ortaya çıkarmaya çalışırken şüpheleri, öfkesi ve vicdanıyla mücadele etmek zorunda kalır.
Shakespeare, Hamlet’in yaşadığı acıyı, kararsızlığı ve yalnızlığı öyle güçlü anlatıyor ki okurken onun sorgulamalarına ortak oluyorsunuz. Bazen öfkelendiren, bazen hüzünlendiren bu eser; adalet, ölüm ve insan ruhu üzerine düşündürüyor. Yüzyıllar önce yazılmış olmasına rağmen duyguları hâlâ çok canlı ve etkileyici. Klasiklerin neden klasik olduğunu anlamak isteyenler için unutulmaz bir okuma deneyimi.
Gurur ve Önyargı, dışarıdan bakınca dönemin kibar salonlarında geçen bir aşk hikayesi gibi görünüyor. Ama okudukça anlıyorsun ki asıl mesele gururla önyargı arasında sıkışan iki insan ve onların birbirini görmeyi öğrenmesi.
Elizabeth’i çok sevdim. Zeki, keskin dilli, kimsenin önünde eğilmeyen biri. Onun suskun kalmayışı, yanlış bildiği şeyin karşısında bile dik duruşu çok cesurcaydı. Darcy ise ilk bakışta soğuk ve kibirli geliyor. Ama sayfalar ilerledikçe anlıyorsun ki onun sessizliği gururdan değil, kendine güvensizlikten ve yanlış anlaşılmaktan korkmaktan geliyor.
İkisi karşıya geldiğinde havada bir elektrik oluyor. Atışmaları, birbirine söyledikleriyle söyleyemedikleri arasında gidip gelen o gerilim… İşte kitabı bırakamamın sebebi buydu. Çünkü Austen aşkı pembe balonlarla değil, gurur kırılınca, önyargı yıkılınca ortaya çıkan gerçek bir yakınlaşmayla anlatıyor.
Okurken hem Elizabeth’e kızdım hem hak verdim. Darcy’ye sinirlendim, sonra anladım. Ve sonunda ikisi birbirini gördüğünde, sanki ben de bir yükten kurtulmuş gibi rahatladım.
Dil zarif, mizah ince, duygular gerçek. Bitirdiğimde içimde sıcak, biraz hüzünlü ama çok tatlı bir his kaldı.
(Filmini de izledim. Başrollerin uyumu ekrana yansımış, izlemesi keyifliydi. Ama kitaptaki o sessiz bakışmaların, yarım kalan cümlelerin yerini hiçbir şey tutmuyor.)
Eğer kalbine dokunan, insanı hem güldüren hem düşündüren bir klasik arıyorsan, Gur ve Önyargı tam sana göre. Ben çok sevdim.
Momo – Unuttuğumuz Bir Şeyi Hatırlatan Kitap
Bazen bir kitap, kaybettiğin bir duyguyu sana geri verir. Momo benim için öyle oldu.
Sakin, sade, ama kalbine dokunan bir hikaye. Okurken “zaman” kelimesine bakışın değişiyor. Acele etmeyi, biriktirmeyi, yetişmeye çalışmayı bir kenara bırakıp; durmayı, dinlemeyi, hissetmeyi hatırlıyorsun.
Dil hafif, akışı sıcak. Çocuk kitabı gibi başlıyor ama bitirdiğinde yetişkin aklını yokluyor.
Bazen tek ihtiyacın olan şey, sana “Yavaşla, buradasın” diyen bir sayfa. Momo tam da o sayfa.
Puslu Kıtalar Atlası, okurken sanki sisli bir İstanbul’un içinde kaybolduğum, gerçek ile hayalin birbirine karıştığı çok farklı bir deneyim yaşattı bana. İhsan Oktay Anar’ın dili hem masalsı hem de çok zeki; bir cümlenin içinde hem tarih hem felsefe hem de ince bir mizah bulabiliyorsunuz.
Kitabın en sevdiğim yanı, her bölümde bambaşka bir dünyanın kapısının açılması oldu. Ne tam olarak fantastik ne de tamamen tarihi… İkisinin tam ortasında, kendine özgü bir evren kuruyor ve okuru bunun içine yavaşça çekiyor.
Eğer rutin hikâyelerden sıkıldıysan, zihnini biraz zorlayıp aynı zamanda eğlendirecek bir roman arıyorsan Puslu Kıtalar Atlası kesinlikle şans verilmesi gereken bir kitap. Bittiğinde bile aklında yaşamaya devam eden bir hikâye bırakıyor.
Reklam