Ah bir yalnız kalabilse, sorumlulukları ve bu zincirler olmasa, bu kaya parçasına ve üstüne çöken bu hüzne çivilenmiş olmasa. Zeytin ağacı değil ki kaderin hükmettiği yerden hayatı boyunca hiçbir yere kıpırdamısın. İnsan o ve hiçbir yere kök salmaması lazım.
Sessizce içip şehrin ışıklarına baktı. Işıklar azar azar sönüyordu, tıpkı onun gibi, ama hepsi sönmedi, tıpkı içindekiler gibi. Günün birinde her şeyin daha iyi olacağı umudu onu ayakta tutuyordu.
Sessizce sitem etmek gücüne sahip olanlar bunun sözlerden daha etkili bir yol olduğunu bilirler. Gözlerin sesinden öyle tonlar vardır ki, dilde bulunmaz; rengi uçmuş dudaklar, kulakların duyamayacağı birçok şey söyler. Derin duyguların hem görkemi hem de ıstırabı, ses yoluna sapmayışlarındandır.
Sevilenin yanlışlarını düzeltebilmek uğruna onun öfkesini göze almaktan bile korkmayan aşk, geleceği pek umutlu olmasa da, yüce sayılabilecek bir aşktır.