Döne Çoban

Ömer’lerin, Yavuz’un biz vefasız evladı, Siyânet eylemedik yâdigâr–ı ecdadı. Ne yâr–ı candı o, lâkin biz olmadık ona yâr; Sonunda parçalanıp yurdumuz, diyar diyar, Küçüldü öyle ki: Yoktur yaşatmak imkânı, Dönüp de arkaya nâmûsu, dini, vicdânı! Evet, bu hisler için bir mezâr olur ancak, Kalırsa elde nihâyet beş on karış toprak!
Sayfa 727·Kitabı okuyor
Şiir
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kımıldamaz da durursan, işittiğin nakarat: “Çalışmayanlar için yok cihanda hakk–ı hayat.”
Sayfa 725·Kitabı okuyor
Şiir
Keder de söz mü ya? Alkışlıyordu cellâdı, Utanmadan koca yirminci asrın evladı!
Sayfa 718·Kitabı okuyor
Şiir
Dilinde Besmele olsun, elinde Sûre–i Nûr, Kesende sade mühür... Kimse çarpamaz... Destûr!
Din
Vatan–cüdâ gibiyim ceddimin diyârında!
Şiir