Gün ışığını hiç görmemiş köre, doğanın ezgilerini hiç dinlememiş sağıra ,ruhunun sesini hiçbir zaman dile getirememiş ahmağa üzülüyorsunuz da , edep gibi yalancıktan bir bahaneyle, mutsuz dertli kadını deli eden,elinde olmadan iyiyi görmesini,Tanrı'yı duymasını,inancın ve aşkın saf dilini konuşmasını engelleyen bu gönül körlüğüne ,bu ruh sağırlığına , bu bilincin dilsizliğine üzülmek istemiyorsunuz.