Dostoyevski Okuru
@Dostoyevskiokuru
Kitap okumayanlar, bir hayat yaşar; okuyanlar ise binlerce hayat...
Hiyerarşi her zaman kötü müdür?İnsan ve Duygular
Bir insan bu kadar çok okuyup da hala nasıl bir fikre körü körüne bağlı kalabilir? Kendi atlatamadığı travmalarının şekillendirdiği fikirlerini "Bu kesinlikle böyledir." diye okuyucuya sunabilir? Otoriteyi ve hiyerarşiyi fazla olumsuzlaştırma, kendine hiç bir hata payı bırakmama var bu kitapta. Okurken içimde bişeyler tetiklendi. Bazı fikirlerinden faydalansam da anlatış biçimi yoğun, çok asi, objektif değil. Kendi bakış açısıyla, ama fazla sert fazla kesin bir bakış açısı. Kendi değerleri oturmuş okurlar bu farkı anlayabilir ve fikirlerini zihin süzgecinden geçirebilir. Ama kolay etkilenen zihinleri olumsuz etkileyeceğini düşünüyorum. Anlatım şekli de akıcı sayılır. Fakat yazarın, belki de kitap daha edebi hale gelsin diye sık sık kullandığı devrik cümleler, bazı yerlerde akıcılığı sekteye uğratmış. Kitabın neredeyse her sayfasına küçük çerçeve içerisinde iliştirilmiş notların da bulunulan sayfayla bir ilişkisi yok. Önceki sayfalarda bahsedilenlerin tekrarı. Çerçeve içerisindekini okuyayım derken metinle bağlantın kopuyor yine. Ayrıca depresyon, yazarın karakterinin bir parçası olmuş gibi, çok benimsemiş sanki. Ki bunu sık sık dile getiriyor. Hala atlatamadığını söylüyor. Sanki depresyonunuzla savaşmayın, onu kabullenin der gibi hissettiriyor. Ve "Vay be, ağır depresyonuna rağmen bu kadın neler neler başarmış." dedirtiyor. Bunun sebebini de şöyle görüyorum: "Depresyonu ve travmaları yazarlığını besliyor. Bundan dolayı bırakamıyor belki, iyice sahipleniyor. Her ne kadar bundan memnun olmadığını yazsa da. Ayrıca Alice Miller ın fikirlerini çok olumlu bulduğundan bahsetmiş ki Alice Miller ı da fazla sert buluyorum. Bunca olumsuz eleştirime rağmen çok dolu bir kitap olduğunu söylemeliyim. Ama zihin süzgecinden geçirerek okunmalı. Son olarak benim fikrim, "Hiyerarşik güç,
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kitap, fiziksel görünüşü hayranlık uyandıran Dorian Gray in hayatının gidişatını konu ediniyor. Ben kitaptan, güzelliğin geçici olduğunu, esas önemli şeyin temiz bir vicdan olduğunu anladım. Kitapta sanki Dorian Gray, Lord Henry ile tanıştıktan sonra ondan etkilenip kötülüğe bulaşmış gibi. Ama esasen öyle olduğunu düşünmüyorum. Lord Henry, hayatta en önemli şey hazdır vs diye düşünen ama hiç bir şeyden haz alamayan biri gibi geldi bana. Dorian Gray ise dış güzelliği olan ama içinde kötülük barındıran biri. Sadece gözü açılmamıştı. Kitapta Lord Henry ye kısmen de olsa sempati duydum ama Dorian Gray a asla sempati duyamadım. Asla sorumluluk almayıp her şeyi başkalarının sorumluluğuna bırakan biri. Kendi hayatını bile. Kitap çok akıcıydı, konu olarak çok da ilgi çekici. Tavsiye ederim.
Kitabı, zihin dağınıklığımın farkına vardığım bir süreçte aldım. Teknolojik aletlere bağımlılığın giderek arttığı bir dünyada DEB olan yetişkin ve çocukların olması da kaçınılmaz. Yazarın dediği gibi DEB de otizm gibi bir spektrum halinde. Yani düzeyleri var. DEB ye sebep olan etkenlerden bahsedince, küçüklükteki bakımveren ile ilişkilere vurgu yapmış. Ben buna ek olarak, günümüzdeki teknolojik yaşam tarzımızın da sebep olabileceğini düşünüyorum. Beyinde aşırı dopamin salgılananınca, bir süre sonra aslında normal düzeyde salınan dopamin miktarımız yeterli gelmiyor. Dolayısıyla odaklanma problemi yaşıyoruz. Bunun çaresi de şükür ki uzun süreli terapi veya Ritalin yerine dopamin detoksu yapmak. Kitap DEB ile ilgili bilgilendirici, güzel bi kitaptı. Maalesef konsantre olmakta zorlandığım için 21 günde bitirebildim.
Mei Lien'in hikayesi
Kitap, Amerika'da Çin düşmanlığının olduğu 1800 lü yıllar ile günümüz olmak üzere iki farklı zaman diliminde geçiyor. Vefat eden Dahlia teyzesinin ona miras olarak bıraktığı malikaneyi butik otele çevirmeyi planlayan Inara, malikanenin basamaklarından birinin altında işlemeli ipek bir kaftan kolu buluyor. Kumaşın hikayesini merak eden Inara, geçmişin sırlarıyla birer birer karşılaşıyor. Akıcı bir kitap, okuması zevkli. Ama kitapta geçen bazı karakterler hakkında daha çok detay verilmesini isterdim. Örneğin ; Joseph, Daniel kadar detaylı resmedilmemiş. Ayrıca Dahlia teyzenin de mirasını neden Inara ya bıraktığının daha inandırıcı bir şekilde verilmesini isterdim. Zira Dahlia nın evi miras bırakmak dışında hikayede pek bir payı yok gibi görünüyordu.
"Böyle olmak zorunda değildi Martin Eden"İnsan ve Duygular
Böyle bitmek zorunda değildi Martin Eden. Duygularını çok iyi anladım. Bir insanın hiç bir yere ait hissedememesi kadar kötü bir şey yoktur. Eşsiz bir zihnin ve enerjin vardı. Bu da seni kendi sınıfındaki insanlardan farklı kılıyordu. Bu özelliğin, kendini geliştirmeni ve hayatta bir yerlere gelmeni sağladı. Ama bulunduğun yeri de beğenmedin. Bunda mükemmeliyetçi olmanın da payı var tabiki. Sürekli sorgulayan zihnin, hep bir yerlerde bir kusur ve eksiklik bulacaktı. İşte hayatı senin için dayanılmaz kılan da buydu. Sen de kendine fazla yüklendin aslında, sadece diğer insanları suçlamamalısın. Herkesten senin gibi düşünmeni bekleyemezsin. Her insan farklıdır, her insanın kendi doğruları vardır. Tabiki sadece paraya ve üne tapan insanlar karakter yoksunu, ama o insanlara yenilmemeliydin. Onlara inat dik durmalıydın, ama onlar gibi olmadan. Birazcık sabretsen kendin gibi insanlar çıkardı belki karşına. Bir konuda haklısın, kazandığın şöhret ve paradan sonra, karşına kim çıkarsa çıksın samimiyetine inanmayacaktın. Ama bi bekleyip görmeliydin yine de...