sen varken kötü diye bir şey bilmiyorduk
mutsuzluklar, bu karalar yaşamada yoktu
sensiz karanlığın çizgisine koymuşlar umudu
sensiz esenliğimizin üstünü çizmişler
nicedir bir pencereden deniz güzel değil
nicedir ışımayan insanlığımız sensizliğimizden
sen gel bizi yeni vakitlere çıkar
«Sonunda ne zaman yalnız başıma, arkadaşsız ve
sırf her şeyin düş olduğu gerçeğiyle birlikte ıssızlığa çekileceğim? Vücudumun
hastalıktan, cinayetten, ihtiyarlık ve ölümden başka bir şey olmadığını görerek
özgür, korkusuz, baştanbaşa sevinç içinde ormana ne zaman çekileceğim? Ne
zaman? Ne zaman?» ( budist şarkısı)