İlknur
@Dropsofjupiter
Şu anda okuduğu kitap
İnsanların, çocukluk yıllarının geçtiği coğrafyaya duydukları duygusal bağ ve aidiyet hissi yer çekimi gibidir.
O yokken hiçbir şeyim yok demektir: O varken her şeye sahibim.
Sürekli gördüğümüz nesneler hayatın akışını fark etmemizi sağlamazlar; onlar bizimle birlikte fark ettirmeden yaşlanırlar, oysa birkaç yıl boyunca gözden ırak kalmış olup da aniden karşımıza çıkanlar öyle midir, yaşam ırmağımızın ne kadar hızlı aktığını ifşa eden onlardır.
Niye? Gençlik kuşlardan daha özgürdür.
Kimin gücü yeter aşkı durdurmaya?
Bu dünyadaki tüm kötülüklerin sebebi insandır. Bizler kendi kendimizin virüsüyüz.
