DERYA
@Drymhmt
187 okur puanı
Ekim 2018 tarihinde katıldı
Erorrr...
(İnsanın içine girdiği her bütünün sonsuzluk taşıdığını; bu bütünün içinde başka bir bütün bulunursa, bunun da bir sonsuzluk içerdiğini; insanın açıklayamadığı zaman sonsuz kavramına geldiğini - yani sonsuzu hissetmenin en büyük zayıflıklardan biri olduğunu, sonradan öğrendim. Siz de şimdi öğreniyorsunuz.)
Sayfa 12 - İletişim
Reklam
Sormaktan nefret ederim – kim neyi bilebilir ki? Ne sorarsanız sorun, herkesin hemen kendini düşünmesi ve kendini anlatmaya başlaması bu yüzdendir.
Sayfa 10 - İletişim
Puan vermedi·163 syf.·
2025 15. kitabı
İçimizde büyüyen, ama çoğu zaman görmezden geldiğimiz duyguların dışavurumu gibi. Okurken sadece karakterleri değil, kendi içimdeki boşlukları da düşündüm. Hüzün, çaresizlik ve en çok da gençliğe dair endişelerle ilerledim sayfalar arasında.
Serap, Bakır, Karabüklü karakterleri beni çok etkiledi. Her birinin kendi yarası, kendi savruluşu var. Ama bu karakterler aracılığıyla hayatın kıyısına itilmiş insanların ne kadar görünmez olduklarını fark ettim. Onların acıları, suskunlukları, patlamaları... hepsi bir yerden tanıdık geliyor aslında.
Emrah Serbes’in dili çok doğal ve içten. Argo fazlaydı ve normalde böyle bir üslup beni rahatsız eder. Ama burada kurgu ve anlatım o kadar güçlüydü ki hiçbir anı yadırgamadım. Okurken gerçeklik duygusunu hiç kaybetmedim. Hatta belki de bu argo ve samimiyet, karakterlerin iç dünyasına daha çok yaklaşmamı sağladı.
Bu kitabı gençlerin okuyup okumaması konusunda emin değilim. Çünkü oldukça sert, kırıcı ve karanlık temalar barındırıyor. Ama anne-babaların, öğretmenlerin ve gençlerle çalışan herkesin mutlaka okuması gerektiğine inanıyorum. Gençlerin neyle mücadele ettiğini, sessiz çığlıklarını anlayabilmek için güçlü bir kaynak.
