I. Ç.
@Duchess86
Okuduğun kitapların içeriklerini unutabilirsin, ama her okuduğun kitapla bambaşka bir insan olursun. Sen bütün o okuduklarının özetisin!
40 okur puanı
Ocak 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
6/10
18 saatte okudu
·2024 37. kitabı
Reklam
Dupin, ilk SherlockDünya Klasikleri
Dedektif Auguste Dupin.. Poe 40lı yaşlarında ölmeseydi, adına yüzlerce hikaye yazılma potansiyeli taşıyan, Sherlock Holmes’un atası, esin kaynağı.
Polisiye türüne olan ciddi merakım nedeniyle mi, yoksa gerçekten öyle olduğu için mi bana güzel geldi bilemiyorum, ama Dupin’in ilerleyen kitaplarında mesleğinde olgunlaşmasını, hayatını kurmasını, önceki deneyimlerinin üstüne koyarak çok üst düzey bir dedektif olmasını takip etmeyi isterdim, bizim meşhur Sherlock gibi.
Kitaba gelirsek, yorumların aksine ben en çok ikinci hikayeden zevk aldım diyebilirim, ama nedeni kurgusal karakterler vs değil tabiki. Bilindiği gibi Amerika’da yaşayan gerçek bir insan olan Mary Cecilia Rogers’ın korkunç ve halkta duygusal tepkilere yol açan cinayetini, Marie Roget’in Paris’teki cinayeti şeklinde, yer ve kişi isimlerini değiştirerek, gazeteler ve polis tutanaklarını değerlendirerek yorumluyor. Morgue Sokağı Cinayetinin yazmasından yaklaşık 2 ay sonra gerçekleşen, Amerika’da ses getiren bu cinayeti, Dupin’i kullanarak bir gazetede bölüm bölüm şeklinde yorumlamaya başlıyor. Bu arada gerçek cinayetin soruşturması devam ediyor ve yeni kanıtlar ortaya çıkıyor. Hatta bu nedenle son bölümünün basımını 1 ay kadar erteliyor. Hikaye basılıp bittikten yıllar sonra esas cinayetin ayrıntıları ve gerçekler açığa çıkıyor.
Gerçek cinayetin ayrıntılarını, olayın gelişme sürecini uzun uzun okuduktan sonra bu hikayeyi okursanız, tüm basında yer alan Poe hikayenin sonunu bilemedi yazılarının aksine, hedefi tam 12’den olmasa bile 10-11’den vurduğunu görürsünüz. Bilemediği kısım, ki aslında bence ona da tam değinecekmiş ama vazgeçmiş izlenimi verdiği yerler var, cinayet sıralarında yanında olduğu adamın kürtaj yapmaya gelen bir doktor olduğunu tahmin edememesi. Yine de Madam Deluc’un evinde bir kaza olmuş
Dedektif Auguste Dupin ÖyküleriEdgar Allan Poe · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 20211,824 okunma
Neden felsefe okumalıyız ve Sokrates’e göre nasıl yaşamalıyız?
Felsefe okumak ne sıkıcıdır ne de iç daraltıcı, eğer başlangıç noktalarını doğru seçerseniz ve ufacık da bir bilgi birikimi yaparsanız öncesinde, eğlencelidir bile, sorgulatır iç dünyanızı, okuduklarınızın gerisindeki manaları. Ve ölümsüzdür, antik Yunan’da da 21. Yüzyılda da mevzular aynıdır, değişen sadece çağa hakim bakış açısıdır.
Evet Platon, eğer gerçekten varsa Sokrates(bkz dip not), Aristo yüce insanlar, ama hayatlarını okursanız, dönemin hakim bakış açılarının da etkisiyle çoğunda şu an bize ters gelebilecek demokrasi karşıtlığı, aileye, kadına ve çocuğa korkunç bir bakış açısı, kölelik normalliği gibi düşünceler var. Hatta kendi gençlik ve yaşlılık dönemi eserlerinde bile bu konuda değişen düşünceleri var. İşte Antik Yunan filozoflarını okurken yapılan en büyük yanlış onların her sözünü her düşüncesini doğru kabul edip ilahlaştırmaktan da geliyor. Bu bakış açısı felsefenin özüne de ters, Sokrates dememiş mi kitapta,
“- Bak sevgili Polos! Bizler dost ve çocuk sahibi olmayı şundan dolayı istiyoruz: Yaşlanınca hatalı bir şey yaparsak, siz gençler hem hareketlerimizi hem de sözlerimizi düzeltirsiniz.”
Bizler de Antik Yunan’ın çocukları olan 21. yüzyıl insanları ve felsefe dostları olarak bu bakış açısıyla okumalıyız felsefeyi, belirli bir fanatizm ya da düşmanlıkla değil.
Bir de şu var, felsefenin sonu gelmez diyaloglarının gerçekten sonunun gelmemesi :), sıkıyor sanıyorum okuyucuyu. Çağımızın hemen sonuca ulaşma arzusu, bir şeyleri tamamlayıp ya da tamamlamadan hemen başka bir konuya, insana, arkadaşlığa vs geçme arzusu günümüzde felsefeyi sıkıcı ve iç daraltıcı bulma sebeplerinden. Halbuki aslında bir şeye ulaşmaya çalışırken, o yol değil mi aslında bizi eğiten, büyüten, yücelten. Bir önceki okuduğum kitap, Şeyh Galib’in Hüsnü Aşk’ıydı. Orada da Hüsn’ün