Zweig'in okuduğum 4. kitabı. Kesinlikle çok fazla cümlesinde kendimi bulduğum bir hikayeydi. Anlatılan soğukluğu eminim çok fazla insan hayatında en az bir kez duymuştur -farkında olmasada-, fakat çoğu insanın yaşama hazzını hiç bir zaman böylesine duymuş olabileceğini düşünemiyorum. Çok yoğun duygulara boğan bir hikayeydi.