Alan...
Pal Sokaklı çocukların asıl yurtları.
Onları gerçek bir arkadaşlık bağıyla birbirlerine bağlayan yer.
Bika, Çonakoş, Çele,..., Nemeçek...
Küçük sarışın, Nemeçek
Bu kitapta her şeyi bulabilirsiniz.
Dostluk, ihanet, merhamet bunlardan yalnızca birkaçı.
Oyun alanlarını yurtları gibi sahiplenen, uğruna çok şeyi göze alan Pal Solaklı çocuklar. İnsan kitabı okurken çocukların yalnızca fiziksel olarak çocuk olduklarını fakat küçük yüreklerinin bu çocuk görünüşlerinden çok daha fazlası olduğunu anlıyor.
Çünkü bu çocuklar dostluklarını da düşmanlıklarını da sanki görmüş geçirmiş bir yetişkin gibi yaşıyorlar.
Bu kadar geç okuduğum için biraz pişman olabilirim ama bana çok şey kattı. Tavsiye ederim.
Sondaki, kitaba adını veren Sırça Köşk masalı çok güzeldi. Okurken sanki bir masal okuyor gibi değil de bazı gerçekleri üstü kapalı biçimde okuyormuş gibi hissettim.
Kendimi vererek okumadığım bir kitaptı fakat yine de etkisinde kaldım. 5 yaşında öğretmeninden taciz gören James Rhodes kendi hikayesini aktarıyor. Hayatın bazı zorluklarından müzikle nasıl iyileştiğini anlatıyor. Acıklı bir kitap...
Sanırım kitap okuma alışkanlığım bu kitaptan sonra bir düzen kazanmıştı. Başlarda çok yavaş okuyarak sonunda 1 ayda bitirebilmiştim iki sene önce. Fakat baştan bu kadar güzel olduğunu bilseydim en fazla 10 günde okurdum. Bitirdikten sonra çok sevdiğim kitaplardan oldu tabi ki kendisi.
Edith Wharton'ın okuduğum ilk kitabıydı. Önce filmini izlemiştim akıcı değildi ve sıkılmıştım. Kitabı okuduğumda da yine güzel bir tat alamadım. Sıkıcı geldi ve yarım bıraktığım sayılı kitaplardan biri oldu maalesef. Fakat belki daha sonra yeniden bir şans verebilirim.