"Artık çok sevdiğimiz ve neşemizi paylaşamayacağımız biri gittiğinde, neşelendiğimiz için utanıp pişman oluyoruz. Sanki yeniden yaşamaya başlayınca kederimize sadık kalmamışız gibi hissediyoruz."
Tanrı'nın kulu olmayı bir alçalış gibi gören züppe ruh, farkında değildir ki Tanrı' ya köle olunmaz, kul olunur. Köle oluş ancak insanların kendi aralarında doğan bir düşüş ve alçalıştır.