Lys TROY
@E7odin
Imre sokaklarında yazarak hayatta kalmaya çalışıyor...
tiktok.com/@lystroy?_t=ZS-...
Üniversite Mezunu
55 okur puanı
Aralık 2023 tarihinde katıldı
El Mecbur Olunca...İnceleme
Kitapla ilgili bir sorum var: NEDEN?
Ana karakterimiz Margeret'ın, burası benim evim, evim de evim, tavrı, nedendi mesela? Tamam, kadının psikolojik sorunları olduğu belli, yıllarca psikolojik ve fiziksel şiddet görmüş, bu travmalar da onda yer etmiş, belli. Ama kardeşim, aklını da hepten kaybetmiş değil ki, ille evim, ille de evim, diye tuttursun. Çok saçma davranıyor. Daha 100 sayfa okudum okumadım, dedim, ben bu kadından "ev sakinleri"den daha çok korkuyorum. O kadar gerdi beni kadının bu mantıksızlığı.
Sonra bir de Katherine ile ilgili bir "neden" sorusu var: Bacım... Baban b*ktan bir herif! Sen de bunu biliyorsun! Peki NEDEN ille de babam, ille de babam, diye ortalığı bu kadar velveleye veriyorsun! S*ktirmiş gitmiş işte, kurtulmuş anan! Bulup n'apcan o şerefsizi!!!
Son olarak, bana göre, olayın tanıklarından biri bir polis olmasına rağmen, o gece, o evde olanları, kimseye kabul ettiremezsiniz! Yazar da belli ki bunu bildiğinde tam orada bırakmış yazmayı. Bu açık uçlu son yazmak değildir, kaçak dövüşmektir. Tamam, çok güzel, aksiyonlu, içimizin de yağlarını eriten bir çözüm kısmına başlamış, devam ettirmişsin ama sonunu getirmemişsin. O evin o halini, o cesetleri, kime, nasıl izah ettiniz ve hapisten ve tımarhaneden nasıl yırttınız ya da yırtabildiniz mi; ben düşünüyorum, düşünüyorum mantık çerçevesinde öyle bir sonuca ulaşamıyorum. Keşke yazar onu da yazaymış fakat dediğim gibi, yazar kaçak dövüşmüş.
Reklam
Babasının Oğlu, Anasının Kuzusuİnceleme
Sakın Yalan Söyleme, yazardan okuduğum ilk kitaptı ve o kitabında yaşadığım şaşkınlığı diğer kitaplarında yaşayamamış olmak beni üzüyordu. Ama var ya, bu sefer öyle bir şaşırdım ki...
Kitabın yarısında hala katilin kim olduğuna dair soru işaretlerim vardı. Sonra aha, dedim, meselenin kilit noktası bu; katil değil, katiller! İki kişi işledi bu cinayetleri!
Fakat o anne detayı, tüm samimiyetimle söylüyorum hiç aklıma gelmemişti.
Kitap boyunca tabi ki herkesten şüphelendim, bu işin raconu budur. Anne babanın ölümünde de bir bir yeniği aradım ama bu sebep, bu sonuç...
Yalnız bir eksiği var bu kitabın: Kız, ana karakter bacımız düzgün biri ya! Baya dümdüz insan! Şizofren değil, katil değil, sosyopat değil, psikopat değil! En çok buna şaşırdım herhalde:)
Josh çok tatlıydı. Seni babasının oğlu, anasının kuzusu seni ;)
Yayınevi bu yıl yazarın en az 4 kitabını daha çevirecek, merakla onları da bekliyorum.
Soydur çeker...
Bu sefer olmamış Freida bacım ya...
Benim tanıdığım Millie, hele ki yıllarca sosyal hizmetlerde çalışmış, üstüne benim tanıdığım Millie olmuş Millie, çocuklarının neler yaşadığını anlardı. Hele oğlundan şüphelenmesi filan bana geçmedi. Kadın yazdığı karakteri unutmuş resmen. Ben hiç psikoloji dersi almadım ama sadece ön küsur sezonluk Criminal Minds tecrübeyle biliyorum bu çocuk davranışlarının sebebini. Sen bunu okulda okudun bir de Millie. Gerçekten yazar yazdığını unutmuş.
Enzo da aynı şekilde. Yani sen karının nelere kadir olduğunu biliyorsun ve buna rağmen yardıma ihtiyacı olan birine yardım ettiğini bilmesindense onu aldattığını düşünmesinin iyi olacağına mı karar verdin? Cidden mi?
Suzette'e gelince...
İkinci kitaptaki Bayan Garrick'ten nefret ettiğiniz sanıyordum, sana duyduğum bu iğrenç rahatsızlığı hissedene kadar. Nasıl izin verirsin!
Nico'yu nedense FBI'da Davranış Bilimleri'nde hayal ettim.
Ada'dan emin değilim. Bana ne olmak isterse olabilecek o kızlardan gibi geldi.
KURT KUZU YETİŞTİRMEZİnceleme
Freida, Freida, Freida... Bazen öyle kompleks karakterler yazıyor ki duygularım allak bullak oluyor, ne hissedeceğimi bilemiyorum.
Öncelikle bu kitap benim Freida bacımdan ilk kitabım olsaydı çok daha şaşkına dönerdim fakat o ilk derin şaşkınlık anımı Sakın Yalan Söyleme ile yaşadım ve iki Freida kitabı + çok kere izlenmiş Criminal Minds sezonları sonrasında, her şeyi tahmin ettim.
Bakın, her şeyi.
Bahçıvanın "dil konuşma' yetilerinden tutun, Nina'ya, Andrew ve "şefkat" dolu annesine kadar. Ama Freida ile ilgili mesele şu ki, ne zaman tahminleriniz doğru çıksa yüzünüzü kaçık hevesinizin tezahürü olarak buruşturmak yerine, yumruk yaptığınız elinizi sırıtan dudaklarınıza bastırıp zaferinizin tadını çıkarıyorsunuz.
Küçük Andrew için üzüldüm, keşke babası bu kadar kör olmasaydı...
Benim Adım John Crichton
Ba-yıl-dım!
Eğer doksanlar bilim kurgularına hayransanız, ne bileyim, Stargate'leri, Star Trek'leri ve bilhassa Farscape'i severek izlediyseniz, bu kitaba siz de benim kadar bayılacaksınız.
Yazarın ilk kitabını filmini izledim diye, ikincisini de konusu beni cezbetmedi diye okumamıştım. Sonra ilknokta'nın tek fiyat indiriminde görüp, e hadi, hayırlı başlangışlarımız olsun, diyerek aldım ve hayatımın en iyi kararlarından biri oldu.
Birkaç sahnede etik algılarınız test edilebilir.
Ana karakterimiz bir ilkokul öğretmeni olduğundan size bilimsel bir şey açıklarken bunun etkisini görüyorsunuz.
Tek bir kusuru vardı karakterin benim gözümde: Çift cinsiyetli bir uzaylıyla tanışıyor, hala cinsiyet atamaya çalışıyor. Fakat adam o kadar itici değil ki bu da bunun eksikliği, olsun, deyip devam edebiliyorsunuz.
Keyifli okumalar...
Reklam