Demet Akpınar
@EDemet55
Instagram: okuyanogretmen_hu
Reklam
Birçoğumuz zor travmalardan acı çekmiş olan aile bireyleri ile farkında olmayarak duy-gudaşlık yaşarız. Acı bizi şaşkına çevirdiği zaman kendimize şu soruyu sormalıyız: Ben kimin duygularını yaşıyorum?
Anne babamızda reddettiğimiz duygular, özellikler ve davranışlar kuvvetle muhtemel bizim içimizde yaşayacaktır. Bu bizim onları farkında olmadan sevme biçimimizdir, onları yaşamlarımıza geri getirme yolumuz-dur. Bu durumun, Gavin'ın yaşamında nasıl farkında olma-dan, bilinçsizce meydana geldiğini gördük.
Ebeveynlerimizi reddettiğimizde, onlara benzediğimiz yanlarımızı da göremeyiz. Davranışlar içimizde reddedilmiş hâlde kalır ve sıklıkla çevremizdeki insanlara yansırlar. Buna karşılık, reddettiğimiz davranışlara sahip arkadaşları, sevgilileri veya iş arkadaşlarını hayatımıza çekeriz. Böylece bu dinamiği fark etmemiz ve iyileştirmemiz için bize sayısız fırsat sağlar.
Muhtemelen anneniz, anneannenizden dolayı içinde bir yara taşıyordu ve kendisinin almadığı bir şeyi size veremedi.
Onun annelik becerileri anne babasından almadığı, görmediği şeyler nedeniyle kısıtlıydı.
Eğer annenizi reddediyorsanız, annenizle aranızda travma-tik bir olayın var olduğunu söyleyebiliriz. Belki de anneniz siz doğmadan önce bir çocuğunu kaybetti veya evlatlık verdi ya da evlenmeyi planladığı ilk aşkını bir trafik kazasında kay-betti. Muhtemelen babası o küçükken öldü veya çok sevdiği erkek kardeşi okul servisinden inerken oracıkta hayatını kaybetti.
Bu yaşam gücü, doğumdaki fiziksel bağın kopmasıyla durmaz. Kendinizi onlardan kopuk bile hissetseniz, anne babanızdan size akmaya devam eder. Hem klinik uygulamalarımda hem de kendi yaşamımda yaptığım gözlemlerime göre anne babamızla bağımız serbest şekilde aktığında kendimizi hayatın önümüze getirdiği şeyleri almaya çok daha açık hissederiz.
Anne babamızla bağımız bir yönden bozulduğunda, bizim için mevcut yaşam gücü sınırlıymış gibi hissederiz. Kendimizi engellenmiş ve sıkışmış hissedebiliriz veya âdeta akışa karşı yukarı doğru yüzer gibi hayat akışının dışında hissedebiliriz.
En sonunda acı çekeriz ve nedenini bilmeyiz. Ne var ki iyileşebilmemiz için gerekli kaynaklar içimizdedir. Halâ yaşıyor veya ölmüş olmalarına bakmaksızın, tam şu anda anne babamızla bağı değerlendirerek başlayalım.
Reklam