Emre Fatih Özdil
@EF_Ozdil
Çünkü insana en çok kitap yakışıyor ve mürekkebin kuruduğu yerde kan akıyor.
Eğer sırrını rüzgara açarsan, sırrını ağaçlara söyledi diye rüzgarı suçlayamazsın.
Aklı ve zekayı belli etmek tüm ötekileri yeteneksizlikle ve budalılıkla suçlamanın yalnızca dolaylı bir yoludur. Üstelik sıradan bir doğa kendi karşıtını gördüğünde isyan eder ve bu isyanın gizli kışkırtıcısı kıskançlıktır
Insanlar daha çok çıkarları değiştiğinde zihniyetlerini ve davranışlarını çabucak değiştirirler; niyetlerı öyle kısa bir süre değişir ki bunu itiraz etmemek için çok dar görüşlü olmak gerekir
Ilişki kesilen bir arkadaşla yeniden barışmak bir zayıflıktır. Bu zayıflığın cezası bu arkadaş İlk fırsatta tam da ilişkinin kesilmesine neden olan şey yeniden, üstelik kendi vazgeçilmezliğinin bilincinde olarak daha bir pervasizlikla yaptığında ödenir
Insanlar arasında yaşayabilmek için herkesin kendi bireyselliğini her nasıl olursa olsun kabul etmeli ve ondan türü ve yapısı izin verdiği biçimde yararlanmayı düşünmeliyiz ama ne değişmesin ummalı ne de onu olduğu hal için yargılamalıyız