İbadetlerden maksat nefsi öldürmek değil, ihsan derecesine ulaşmayı sağlamaktır. Ancak bu sağlanırken, insan için gerekli olan ihtiyaçların karşılanması engellenmeyecek, herhangi bir hakkın ihlâline imkân verilmeyecektir. İbadet adına iyi niyetle yapılan birçok davranış, bir sonraki nesil için, semavi bir zorunluluk gibi zannedilmeye başlar. Bir sonraki nesil ise o zannı kesin bir bilgiye dönüştürür. Bunun sonucunda din muharref bir hal alır. Allah'ın, “Uydurdukları ruhbanlığa gelince, onu biz yazmadık. Fakat kendileri Allah rızasını kazanmak için yaptılar.”* buyruğu bu manayı ifade eder.