Fırat Selçuk Ceyhan
@EUDAIMON
74 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Avamı mazur gösteren, filozofun da itibarını düşüren bu bâtıl inanç, ümidin mantığı gasp etmesinin sonucudur.
Metis
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
“Şüpheyi yerkürenin derinliklerine kadar ekmek isterdim; onun maddeye nüfuz etmesini sağlamak, zihnin hiç girmediği yerde onun hükümdarlığını kurmak ve varlıkların iliğine ulaşmadan önce de taşların huzurunu sarsmak, oraya güvensizliği ve yürek kusurlarını sokmak. Mimar olsam, Yıkım’a bir tapınak inşa ederdim; vaiz olsam, duanın gülünçlüğünü açığa vururdum; kral olsam, başkaldırının amblemini dikerdim. İnsanlar gizliden gizliye birbirlerinden tiksinmeye heves ettiklerine göre, her tarafta kendine sadakatsizliği tahrik ederdim, masumiyeti hayrete düşürürdüm, kendine ihanet edenleri çoğaltırdım, kesinliklerin çürüme yerinde çoğunluğun kokuşup gitmesine engel olurdum.”
Metis
“Nerede tükettin ömrünü? Bir hareketin hatırası, bir tutkunun işareti, bir maceranın parıltılı, güzel ve firari bir cinnet… Geçmişinde bunların hiçbiri yok; hiçbir sayıklama senin ismini taşımıyor, seni hiçbir zaaf onurlandırmıyor. İz bırakmadan kayıp gittin; senin rüyan neydi peki?”
Metis
Bütün düşünürler eylem ratesidirler ve kavramları araya sokarak başarısızlıklarının intikamını alırlar.
Metis
“Sizin için ne nihai bir ölçüt, ne de bozulmaz bir ilke bulunduğuna ve hiçbir tanrı olmadığına göre, bütün cinayetleri işlemenize mani olan nedir?”
“Kendimde, herhangi birindeki kadar kötülük olduğunu fark ediyorum, ama eylemden -bütün kusurların anasından- tiksindiğimden, hiç kimse için acı nedeni değilim. Zararsız ve tokgözlü olduğum, ötekilere meydan okuyacak enerji ve patavatsızlıkta da olmadığım için dünyayı bulduğum halde bırakıyorum.”
Metis