Hayal kurmak ne güzel bir hazdı benim için. Gerçek olmayacak kadar güzeldi ve ürkütüyordu bedenimi. O kadar düşünüyordum ki her adımımı sana ayak uydurmak için atıyordum. Belki yalnızlıkta kaybolmuştum. Hapis olmuştum gözlerin de. Aynı yeryüzüne baktığımızı bilmek bile içimi ısıtıyordu. Peki nereden geliyordu bu alışkanlık. Aşk olmayacak kadar karmaşık duygularımı ne bastırabilirdi. Hangi ilaç yarama çare olabilirdi. Bilmiyorum , belki dünyada ki tüm güzellikleri sana atfettiğim içindir. Çıkmaz bir sokaktayım. Her yanımı sarıyor sanki buz gibi duvarlar. Üşüyorum yalnızlıkta gezindiğim her vakit.