"Üstkurmaca, altmışlardan sonra postmodern tanımıyla bir şemsiye altında toplanmaya çalışılan edebiyatın, sanatı oyun olarak gören anlayışının kurgu düzlemindeki izdüşümüdür. Postmodern romancı dış ya da iç dünyayı anlatmak yerine, edebiyatın kendisine çevirir objektifi, bir insanın yaşamını anlatmak yerine yazmakta olduğu metninin oluşum serüvenini öyküler. Metin ise, daha önce başka yazarlar tarafından yazılmış metinlerden izler taşıyan metinlerarası bir doğayla bütünleşerek gelişir. Geleneksel edebiyatın ağaçlardan/çayırlardan oluşan doğasının yerini, harflerden/sözcüklerden/kitaplardan yeni bir dünya almıştır."