Dünyadan göçmeden dünyada göçebilmek; evvelden ahire, bir şehirden diğerine zamanın ayak izinde...
Ve insan, yaşanmışlığıyla göçer; yaşlanmışlığıyla göçebe.
Küçük dokunuşlarıyla rüzgar
Düzeltti saçlarını;
Dağınık düşüncelerini değil.
Ufukta noktalaşan güneş
Adımlarına yön çizdi;
Gitmek istediği yere değil.
Renklerle var olan zaman
Birden durdu;
Kolundaki saatte değil.
Ve varmak ister gibi baktı
Ruhundaki pencereden;
Vuslat uzakta değil.
Sahifenin ücra köşesinde
Vaktin geçmiş hatırasıyla meftun
Hayalin, rast gelir birden.
Eski bir dost gibi bakar.
Vuslata Eren olur cümle harfler
Ve bir mânâ şu içinden çıkılmaz âna.
