Günay yurt
@Eagle35
Üçüncü göz göze geliş, biraz önce başlamış işi adam akıllı geliştirdi. Kızın bütün kan yüzüne çıkmıştı. Sanki delikanlının o bakışıyla kızın giysileri şıırrt diye baştan aşağı yırtılıvermişti de kız, delikanlının gözü önünde tepeden tırnağa çırılçıplak duruyordu. Kız daha da kızardı fakat bu kızarışta ve başını yine döndürüşünde bir gurur vardı. Artık kompartmana giren pısırık, utangaç çocuk değildi. İlk defa bir erkeği kadınlığıyla uyandırdığının farkına varan bir kadın olmuştu.
Bodrum sözü insana zaten bir yapının karanlık alt katı anlamını veriyordu. Belki de kalenin zindanıydı. Sultan Hamit zamanında tehlikeli siyasal mahkumlar oraya kapatılırmış. Çünkü onun zamanında siyasal mahkumları Gülistan gibi yerlere değil, çürüsünler diye zindanımsı izbe yerlere gönderirlerdi. Gerçi tarih babası Heredot’un Bodrumlu olduğunu biliyordum. Ama Bodrum kalesi denilen yerin yerlerinde yeller esen Halikarnas şehrinin duvarlarıyla bir ilgisi olmasa gerekti. Tuhaftır, ben Heredot’un, Zekeriya’da Diogenes’in şehrine gidiyorduk.
İdam
Eski şairler, geçmiş mutluluk ve sevinçlerin keder içinde hatırlanmasından acı bir şey yoktur derler; ne doğrudur! Çok tuhaftır, fakat insanın üzülme yeteneğinin bir sınırı vardır. Belki de büyük kederler, bir taraftan insanı acıtırken, bir taraftan da duygularını uyuşturuyordu, ateş bile insanı bir sınıra dek yakar, o sınırı aşan ateş-şu beyaz ateş dedikleri-artık insanı yakmaz. İnsanın üzülme yeteneğinin sınırları aşıldı mıydı, ne eklenirse eklensin artık koymuyordu, vız geliyordu.